Woensdag 9 Juni . De dag dat ze geboren gaan worden.Wat is het spannend,eindelijk kan ik ze vandaag zien en zijn ze uit mijn buik.Dan is het risico van de TTS ook weg.
Al die tijd dat ze in mijn buik zitten kan dat plots weer opkomen en alsnog verkeerd gaan.
Mijn man komt om 7.45 uur en ik was al erg vroeg wakker en ben om 7.00 uur onder de douche gegaan. Ik kreeg een licht ontbijtje maar dat was niet erg want ik luste toch niet veel. Mijn moeder gebeld en die wilde graag komen dus heb ik gezegd dat ze moest doen wat voor haar het beste was . Mijn man was om 8.00 uur bij mij en we zijn toen rond 8.30 uur naar de verloskamers gegaan.Er was al een grote verloskamer vrij gehouden voor mij want de ruimte met een tweeling heb je dan wel nodig.In de verloskamer werden mijn vliezen doorgeprikt,dit was rond 9.30 uur en werden de weeen opwekkers aangesloten. Deze werden eerst heel laag gezet om de weeen op te wekken.
Nadat dit was gebeurt kwamen er wel weeen maar deze waren goed op te vangen.Mijn moeder arriveerde rond 11.30 uur en ik was toch wel erg blij dat zij er was. Voor mezelf maar ook voor mijn man.
Na een hele tijd werden de weeen opwekkers toch verhoogd zodat het wat sneller zou gaan.
Alles leek goed te gaan en de weeen werden toch wel heviger. Zo rond 13.00 uur waren ze erg goed en hevig en werkten ze weldegelijk op de ontsluiting. Op de CTG was te zien dat de kleinste het er iets moeilijker mee ging krijgen en die hielden ze dan ook goed in de gaten.
Ook werd er gevoeld hoeveel cm ik al had en dat was 8 cm, en rond 13.15 uur ging het helemaal verkeerd er ontstond een accute TTS.Ryan (de ontvanger) trok in een keer al het bloed bij Luke (de gever) weg en zijn hartslag daalde heel erg.Toen was er gelijk actie in de verloskamer en ik moest met spoed naar de o.k want de kinderen moesten gehaald worden anders zouden we Luke alsnog verliezen.
Dit ging wel in een heel razend tempo,ik kon niet bijhouden wat er allemaal gebeurde.Ze hebben gelijk de weeen opwekkers gestopt maar dat sloeg niet aan en ik kreeg een stoot weeen remmers toegediend en daardoor kreeg ik weer prikkelingen en tintelingen in mijn arm en hand en mijn hand kwam in de spasme te staan .Ik werd op het verlosbed door de gangen geduwd met een rotvaart en tijdens de rit werd ik al geschoren en klaar gemaakt voor de o.k.
Tijdens die rit kreeg ik ook nog een stoot magnesium toegediend voor het spasme tegen te gaan en ik werd helemaal warm van binnen en vroeg gelijk wat er nu weer gebeurde met mij. Het werd meteen uitgelegd. Ik kan mij nog herinneren dat ik aankwam en de gynaecoloog al zag staan en tegen mij zei dat ik me niet druk hoefde te maken dat er een acute TTS was en dat ze de kinderen meteen gingen halen.
Ik kwam op de o.k aan en werd op de tafel overgelegd en ik lag in mijn hemdje (want het was die dag erg warm) en ik kreeg nog niet eens een o.k shirt aan maar er werd meteen iets in mijn infuus gespoten en ik was gelijk onderzeil.Ik zag nog net de chirurg met de scalpel al klaar staan om te gaan beginnen.
Mijn man was net op tijd om de eerste (Ryan) geboren zien te worden en meteen daarna kwam Luke.
Wat er toen allemaal is gebeurd heb ik van mijn man gehoord want ik was onder volledige narcose God dank.
Het bleek dat Ryan heel erg doorbloed was en heel rood maar verder alles goed was, maar met Luke was het een ander verhaal die had wel opstart problemen.Hij was helemaal slap en lijkbleek want die kwam veel bloed tekort en kreeg meteen een bloedtransfusie.
Al heel snel trok Luke goed bij en werden ze naar de couveuse afdeling gebracht. Ryan hoefde niet in de couveuse maar Luke moest in een open couveuse en kreeg een infuus voor zijn suiker op peil te houden.Ook had Luke een sonde in de neus gekregen voor als hij eventueel bijgevoed zou moeten worden.
De jongens zijn om 13.26 uur geboren met +/- een halve minuut ertussen.
Na enige tijd toen ik bijkwam op de verkoeverkamer had ik hevige naweeën en kreeg ik morfine en een medicijn in een pomp om mijn baarmoeder samen te laten trekken.Ik heb ook 5 zakken bloed bij gekregen omdat ik heel veel bloed had verloren tijdens de operatie.
Ook heeft de chirurg mij vaginaal getoucheerd en nog een flinke stolsel verwijderd die de gang blokkeerde.Dit op een pas geopereerde wond nou ik kon het wel uitschreeuwen van de pijn. Ik sloeg ook continue haar arm weg want ze deed me zo zeer.
’s-Avonds rond 18.30 uur was ik weer terug op de afdeling en had ik mijn kinderen nog niet gezien.Deze zouden rond 20.30 uur even naar beneden komen maar dat mocht niet te lang want Luke zat aan een infuus.
Ik was zo blij om ze te zien ze waren er allebei en kerngezond.Wie had dat ooit durven dromen.Het gevaar was voorbij.
Het waren twee prachtige kinderen en zo klein.
Ryan was 48 cm en woog 2670 kg en Luke was 44 cm en woog 2190 kg.
Wat een plaatjes.
Helaas moesten ze weer terug maar ik zou de volgende dag overgeplaatst worden naar de couveuse afdeling.
Ryan en Luke gingen het allebei heel erg goed doen en na 1 dag mocht Luke al van de sonde en de dag erop van het infuus.
Ze doen het zelfs zo goed dat ze na 3 dagen al naar de klimaatkamer mochten en dat ze va de couveuse zorg af waren. Geweldig toch
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten