Er bestaan verschillende behandelingen voor TTS, die afhankelijk van de zwangerschapsduur en ernst van het TTS-beeld toegepast kunnen worden.
Laserbehandeling
Deze vorm van behandeling houdt in, dat de oorzaak van TTS (de bloedvatverbindingen op de placenta) wordt aangepakt. Het is te vergelijken met een kijkoperatie. Er wordt via de buikwand van de moeder een kijkertje (2 mm) met een laserdraad (1 mm) ingebracht in de vruchtzak van de ontvanger. Hierdoor kunnen de bloedvaten op de placenta bekeken worden. Alle bloedvaten tussen donor en ontvanger (die dus het TTS-beeld veroorzaken) worden met behulp van de laser dicht gemaakt. Op deze manier wordt de gezamenlijke placenta kunstmatig in tweeën verdeeld. De donor en de ontvanger hebben nu elk hun eigen placentadeel en hun bloedsomlopen staan niet meer met elkaar in verbinding. Tevens wordt het teveel aan vruchtwater afgetapt. Voor deze ingreep wordt de moeder 24 uur opgenomen op de afdeling verloskunde. Tijdens de operatie wordt plaatselijke verdoving, een ruggenprik of algehele narcose gegeven.
Amniodrainage
Een andere vorm van behandeling is gericht op het bestrijden van de symptomen van TTS. Dit wordt gedaan door het overtollige vruchtwater uit de vruchtzak van de ontvanger met behulp van een vruchtwaterpunctie te laten aflopen (amniodrainage). Er wordt een dunne naald (0,9 mm) door de buikwand van de moeder in de vruchtzak van de ontvanger gebracht. Door een slangetje aan de naald wordt het vruchtwater uit de buik weggezogen. Hierdoor wordt de spanning op de buik van de moeder minder en wordt de kans op een vroegtijdige bevalling kleiner. Op deze manier wordt niet de oorzaak van het probleem weggenomen. Bovendien kan de hoeveelheid vruchtwater van de ontvanger weer snel toenemen. Vaak moet de amniodrainage dan ook meerdere keren herhaald worden.
Meestal wordt één van de twee bovengenoemde behandelingen toegepast, maar er zijn ook nog drie andere mogelijkheden.
Navelstrengcoagulatie
Het kan gebeuren dat één van beide foetussen erg ziek is als gevolg van de TTS, terwijl de andere wel in goede conditie is. Als de zeer zieke foetus in de buik van de moeder komt te overlijden, is dit gevaarlijk voor de andere (gezonde) foetus. Bij overlijden kan immers veel bloed van deze gezonde foetus via de bloedvatverbindingen naar de overleden foetus stromen. Hierdoor kan de gezonde foetus eveneens overlijden of ernstige schade oplopen. Om dit te vermijden kan ervoor gekozen worden om de navelstreng van de ernstig zieke foetus dicht te maken (navelstrengcoagulatie). Deze overlijdt dan, echter zonder dat er veel bloed van de gezonde foetus naar de overleden foetus kan stromen. Op deze manier wordt aan de foetus met de goede conditie de beste kans op overleven gegeven.
Soms blijkt tijdens de kijkoperatie dat een laserbehandeling niet mogelijk is (bijvoorbeeld omdat de donor het zicht op de bloedvatverbindingen belemmert en deze dus niet gelaserd kunnen worden). Dan kan eveneens gekozen worden voor navelstrengcoagulatie van één foetus om tenminste de andere foetus te redden.
Zwangerschapsafbreking
Soms zijn beide foetussen al dusdanig ziek door de TTS, dat de kansen op overleving zonder handicap minimaal zijn. In dat geval kan besloten worden de zwangerschap af te breken (mits de zwangerschapsduur niet boven de 24 weken is).
Afwachten
Tenslotte is het ook een optie om niets te doen en het natuurlijke beloop af te wachten. Bij stadium 1, niet al te veel vruchtwater en een stabiele situatie ziet men soms nog dat het vanzelf beter wordt
donderdag 26 november 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten