Woensdag 24 Maart. 25 WEKEN De dag van de operatie.
Ik kreeg een licht ontbijtje en er werd bloed afgenomen.Ik moest volledig onder narcose dus ik moest zo nuchter mogelijk zijn.
Ik kreeg die dag veel steun van familie en vrienden die bij mij waren in het ziekenhuis.
Eindelijk was het 14.00 uur en ik werd alsmaar zenuwachtiger.Toen kwamen ze vertellen dat het nog wel even kon duren.Nou wachten duurt erg lang.Toen kwamen ze ook nog om toestemming vragen dat als het nodig was om een kind te redden dat ze dan de navelstreng van het andere kind door mochten branden.Wat was dat nou voor een vraag.Ik had denk ik weinig keus.Je gaat dan toch graag voor 1als helemaal geen.
Ik moest er niet aan denken om 1 baby te moeten verliezen.Nu werd het natuurlijk alleen maar nog spannender.Ik werd echt heel zenuwachtig en ik wenste dat het maar erg snel voorbij zou zijn en dat ze er na de operatie nog in zouden zitten.Allebei.
Zo werd het langzaam 18.00 uur en iedereen was zenuwachtig en ja daar kwamen ze me halen voor de operatie.
Ik ben samen met mijn man naar de o.k gegaan,toen ik eenmaal in de operatiekamer was werd ik gerustgesteld door DR.Klumper en Dr van den Bussen.
Deze twee gynaecologen gingen de operatie doen.Ik was overgeleverd aan hun kundige handen.Om 20.30 uur werd mijn man gebeld om naar de verkoeverkamer te komen,ik had blijkbaar al heel vaak om hem gevraagd.Toen mijn man bij me was had ik erg veel pijn en heb ik een paar keer morfine gekregen.Toen ik bij kwam was mijn eerste vraag of ik allebei de kinderen nog had en of ze nog leefden.Ja gelukkig wel,maar toen werd ook gelijk verteld dat de operatie was mislukt.Wat een grote domper, wat moest er nu gebeuren ? Ook hadden ze weer 2 liter vruchtwater bij de ontvanger weggehaald. Nu in het totaal al 4 liter.
Ze hadden de operatie niet uit kunnen voeren omdat de gever precies op de plek lag waar ze moesten zijn.Ze hebben er daarna over gedacht om het op een later tijdstip alsnog te proberen maar dan via een andere kant.Maar ze zouden eerst afwachten wat de gever zou gaan doen nu er 4 liter vruchtwater weg was gehaald.
Ook die nacht bleef mijn man weer bij mij in Leiden.
Gelukkig deed onze dochter het erg goed bij mijn ouders en dat was een geruststelling.
Nu de volgende dag afwachten of er veranderingen zijn
Donderdag 25 Maart . Er werd ’s-Morgens weer een echo gemaakt en wat we zagen was erg hoopvol.Het bleek dat de gever van de vruchtwaterpunctie had geprofiteerd.Het zag er allemaal wat beter uit.Door de drainage werd mijn placenta oppervlak vergroot.Eerst was mijn placenta lang en smal en nu was die kort en dik.Ook de doorbloedingen waren nu beter,van de gever was de doorbloeding nu ook continu.Ik kreeg weer wat hoop,het zag er gelukkig wat beter uit.
De vraag die bij mij bleef hangen was wel of de gever niet had geleden onder de niet continue doorbloeding.Ik had die dag ook een spuit anti-D gehad omdat ik een rhesus negatieve bloedgroep heb.
Ook hebben ze de eerste longrijpingsspuitjes bij mij gezet, omdat ze de kans op teveel te vroeg geboren worden nog steeds erg hoog achtten.Als ze dan eerder geboren worden dan maken ze een iets betere kans om te overleven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten